Bruidsmeisjes
Toen ik nog een klein meisje was droomde ik van lang blond haar en van prinses zijn. Assepoester had een magische uitwerking op me, want zij werd van gewone chick een prachtige prinses. Als zij het kon, dan ik toch zeker ook?
Toen ik nog echt een klein meisje was, met kort bruin haar, werd ik een keer uit het bovenste bed van het stapelbed gehaald. Ik mocht nog even naar beneden, en dat was heel speciaal. Ik werd een beetje nieuwsgierig, want het was natuurlijk al lang zeven uur geweest. In de woonkamer zaten mijn oom en tante die bijna gingen trouwen en zij gingen mij iets bijzonders vragen: ‘wilde ik misschien hun bruidsmeisje zijn?’ Ik kon mijn geluk niet op, want ik kreeg een fantastische roze jurk met witte stipjes, een witte kanten panty en witte lakschoenjes met een strikje. Die dag was ik een beetje een prinses.
Toen ik pas een weekendje weg was met vriendinnen, kwam dezelfde vraag naar voren. Een vriendinnetje gaat trouwen en ze vroeg aan tafel: ‘willen jullie mijn bruidsmeisjes zijn?’ Als vriendinnen willen we niets liever, want wat is beter dan ook een beetje speciaal zijn op de grote dag van iemand anders?
En hoewel ik het dus nooit tot realtime prinses heb geschopt (nou ja, mijn meiden van mijn meidenclub hebben het steevast over Prins William, dus wat dat betreft…) heb ik dus al wel mijn eigen prinsessen-momentjes gekend. Ik heb het dus toch in me.
