skyscraper
Het leven is niet zo makkelijk, helaas. We beginnen gaaf, maar langzamerhand komen er steeds meer blauwe plekken en krassen op de ziel bij. Vorige week schampte een pijnlijk bericht mijn eigen comfortabele leventje. Ik schrok ervan, het raakte me.
Toen ik daarna op twitter kwam, viel mijn oog op de trending topics. Eén ervan was iets in de trant van #DEMIWELOVEYOU. Ik vraag me dan af wie die chick dan is, en na een beetje google heb je dat zo gevonden. En het bleek bijna perfect aan te sluiten bij het bericht wat ik net gehoord had. Iets met depressie, snijden, stoornis, ziek zijn, geen uitzicht hebben. Het nummer wat erbij hoort: kippenvel en tranen die branden.
Helaas was dat bericht van vorige week niet het enige bericht wat ik ooit heb gehad. Ik ken meer verhalen. Dichtbij, verder weg, maar allemaal even pijnlijk.
You can take everything I have. You can break everything I am. Like I’m made of glass. Like I’m made of paper. Go on and try to tear me down. I will be rising from the ground. Like a skyscraper. Like a skyscraper.
Vlieg met me mee…
… naar de regenboog, regenboog …
Ik vind het prachtig. En zie je die tweede boog ook? Lang zo duidelijk niet, maar wel net zo bijzonder. Ik denk dan maar zo: God is ons niet vergeten.
Deze regenboog was te gek. En helder. Ik kon echt alle kleuren duidelijk zien: rood oranje geel groen blauw indigo violet. Ik heb er naar staan kijken en kijken. En er toen een plaatje van gemaakt.
Geniet jij er ook van? Ik wil verder je dag niet bederven hoor, maar ik bedacht me dat ze ergens in Afrika die boog al in tijden niet hebben kunnen zien. Gewoon, omdat de zon daar nu heerst. Je zou bijna denken dat God het daar vergeten is. Dat Hij niet door heeft dat het bij ons al continu regent en dat wij best een beetje zon willen. En zij vast wel een beetje regen. Of eten, for that matter.
Ik zal eerlijk zijn: ik zat – serieus – erover na te denken of ik nou geld moest storten of het gewoon niet moest doen. Want ik dacht: ver van mijn bed. Boring. Strijkstok. Extremisten. Druppel. En dat is best triest om te denken. Vind jij ook. Ik ook. Dus toen heb ik gestort. Het minste wat ik kan doen. En een schietgebedje naar boven. Ik red daar misschien een klein meisje mee. Of de moeder die een maag verkleining uitvoert.
Ik kan leed, toch niet, laten passeren. Jij ook niet! Want je belt. Je betaalt je internet. Je bent op vakantie geweest. Je hebt koekjes gekocht. Dus, mocht je de weg richting je bankrekening niet weten te vinden, wordt het je hier gemakkelijk gemaakt. Zodat je zelf zo weinig mogelijk hinder hebt. En zij een beetje meer hoop hebben.
Be true to who you are
Voor alle meiden die een masker dragen. Omdat het kan. Omdat het nodig is. Omdat het moet. Omdat je niet weet hoe het anders kan. Omdat leven meer tegen zit dan verwacht. Omdat het leven meer tegen zit dan gehoopt. Omdat overleven belangrijker is dan naar binnen kijken. Omdat naar binnen kijken moeilijker is dan overleven. Omdat het leven soms gewoon kut is.
Omdat er verkeerde verwachtingen zijn. Omdat er verkeerde voorbeelden zijn. Omdat je een keer een keuze maakte en nu niet meer terug kan. Omdat niemand luistert. Omdat je moet schreeuwen om jezelf te horen. Omdat de schuld niet altijd bij jou ligt. Omdat niemand verder kijkt dan de glimlach.
‘It’s okay not to be okay. Sometimes it’s hard to follow your heart. Tears don’t mean you’re losing. Everybody’s bruising. Just be true to who you are!’ - Jessie J
