skyscraper
Het leven is niet zo makkelijk, helaas. We beginnen gaaf, maar langzamerhand komen er steeds meer blauwe plekken en krassen op de ziel bij. Vorige week schampte een pijnlijk bericht mijn eigen comfortabele leventje. Ik schrok ervan, het raakte me.
Toen ik daarna op twitter kwam, viel mijn oog op de trending topics. Eén ervan was iets in de trant van #DEMIWELOVEYOU. Ik vraag me dan af wie die chick dan is, en na een beetje google heb je dat zo gevonden. En het bleek bijna perfect aan te sluiten bij het bericht wat ik net gehoord had. Iets met depressie, snijden, stoornis, ziek zijn, geen uitzicht hebben. Het nummer wat erbij hoort: kippenvel en tranen die branden.
Helaas was dat bericht van vorige week niet het enige bericht wat ik ooit heb gehad. Ik ken meer verhalen. Dichtbij, verder weg, maar allemaal even pijnlijk.
You can take everything I have. You can break everything I am. Like I’m made of glass. Like I’m made of paper. Go on and try to tear me down. I will be rising from the ground. Like a skyscraper. Like a skyscraper.
