Geniet!
Geniet!
Mijn haar doet het goed!
Gisteren was de tiende dag zonder shampoo gebruik, haren wassen en haren nat maken. Vandaag is dag elf, en wordt het voor de derde keer gewassen.
De eerste keer haren wassen was op dag zes. Op dag vier was mijn haar al vet, en ik kon het nog rekken tot dag zes. Maar omdat ik dacht dat je haar spoelen met water wel goed zou zijn en dit uiteindelijk niet zo was, kon ik niet langer zonder mijn beker water en soda. Ik kwam met fris haar op een leuk afspraakje in Haarlem, en kon er weer tegenaan. Maar, waar mijn haar na de eerste keer soda en azijn mooi glansde en er geen pluisje te vinden was, was dat nu niet het geval. Alle pluisjes verzamelen! Locatie: mijn hoofd.
Zaterdag werd dus weer dag één, maar na dag drie moest het weer gewassen worden. Helaas kan je niet bij alle gelegenheden leuk en hip en alternatief lopen te zijn, dus ging weer de soda en de azijn er over heen. Dit keer was mijn haar weer minder pluizig en zag het er prachtig uit.
En toen was het Dag Elf! Ik heb tien dagen lang met een badmuts gedoucht, niet mijn haar nat gemaakt, en het is wonderbaarlijk. Mijn haar is echt wel vet hoor, maar tot eergisteren kon ik mijn haar nog los dragen. Mijn pony moest dan wel in een vlechtje, maar met de rest van mijn haar viel nog heel goed te werken. Gisteren en vandaag ging het weer in de good ol’ vintage style. Tussen de wasbeurten door voelt mijn haar goed, maar de puntjes worden meer en meer stro naar mate de tijd verstrijkt. Maar de punten zijn altijd al een probleem geweest, dus wie weet wat een goede knipbeurt oplevert.
Ik ben nog zoekend naar de perfecte tijd tussen twee wasbeurten. Ik heb zelf het idee dat het vooral ideaal is om twee weken je haar niet te wassen om het beste resultaat te krijgen. Ik lees verschillende verhalen op blogs: mensen die no-shampoo gaan met alleen conditioner, of alleen azijn, of soda en azijn maar dan alsnog één keer in de drie dagen, of eens in de vier of vijf dagen. Kunnen andere (ex-) no-shampoo’ers hun kijk er eens op geven? Ik heb bedacht dat mijn haar nu sowieso moet ontvetten, en dat twee weken niets er mee doen eigenlijk wel goed. Als het dan al een stuk minder vet is, kan ik eens kijken hoe ik het verder kan aanpassen.
Ik heb trouwens weinig tot geen verlangens naar echte shampoo en conditioner. Ik zeg nauwelijks, want lekker douchen en je haren wassen en een masker erin staan op dezelfde lijn als comfort food. Ik had vooral vorige week donderdag en vrijdag een major dip, en niet kunnen chillen met een hoofd vol schuim was wel even slikken… Ik vind het overigens nog steeds heerlijk om lekker lang onder de douche te staan, maar met een badmuts op je hoofd (=herrie van het water 10x zo hard in je oren) wordt het wel minder aangenaam. Blijkt het ook nog eens een goede oplossing te zijn voor dat kwartier onder de douche.
Nieuwe verhalen volgen uiteraard! En ik hoor graag comments, vragen of leuke ervaringen van jou!
Inmiddels zit dag vier van mijn shampoo-loze leven er bijna op. En hoewel dag vier heus niet heel erg ver is, toch een update!
Dag één was heerlijk. Mijn haar was heerlijk zacht. Het glansde prachtig. En hoewel je het op de foto niet kan zien: mijn haar was pluis vrij. Dag twee was niet anders. Het voelde nog steeds super goed aan, mijn haar pluisde nog steeds niet (en echt, geloof me, dat is bijzonder!) en het zat ook heel goed!
Normaal gesproken zou ik mijn haar weer wassen op dag drie. Dat ging ik nu niet doen natuurlijk. Ik was een beetje bezorgd over hoe het eruit zou zien: je weet wel, je pony bij de kruin in viezige lokjes, een muffig geurtje dat uit je haar lijkt te komen, maar er was eigenlijk nog vrij weinig aan de hand. Ik had mijn haar tussendoor niet meer nat gemaakt en een badmuts gebruikt (ja echt). Staart in en gaan!
Dag vier: vet haar! Niet fijn. Ik besloot mijn haar gewoon nat te maken, maar daar werd het zeker niet beter van. En omdat ik vandaag niet de tijd en het geduld had om te wachten tot het droog zou zijn heb ik er maar een mooie sjaal in gedaan. Knot + pony naar achter + sjaal = een leuke vintage uitstraling. Prima hoor, daar doe ik het wel voor.
Grote vraag die bijna iedereen stelde: stinkt je haar niet na het spoelen met azijn? NOPE! Als je azijn goed uit je haar spoelt, dan ruik je er niks meer van. En omdat je maar één eetlepel op een hele beker water gebruikt is de hoeveelheid azijn ook nog eens nihil.
Ik lees ook over de ongemakken die het met zich mee brengt volgens ex-niet-shampoo’ers en andere niet-shampoo’ers: dat gedoe met azijn en soda, zonder dat je iets makkelijk uit een fles kan knijpen. Daar zit wel wat in natuurlijk, maar toch ook niet helemaal. Dat geknoei met een eetlepel en afmeten hoeft niet: maak gewoon je eigen mengsel in een oude fles. Dan kan je een poosje vooruit, want vaak je haren wassen doe je toch niet meer…
Ik ga even over shampoo schrijven. Beter gezegd: over het niet meer gebruiken van shampoo. Sinds gisteren ben ik shampoo-loos. En daar mag best iets over gezegd worden. Toen ik bij een collega las dat ze shampoo-loos ging leven, werd ik ook he-le-maal geïnspireerd!
1. shampoo reinigt je haar wel, maar eigenlijk een beetje te veel en te grondig. Al de gezonde olie die je hoofdhuid produceert wordt door shampoo weg gehaald, terwijl die olie juist ervoor zorgt dat je haar zacht en glanzend blijft.
2. alle olie die de shampoo verwijdert, wordt net zo hard weer aangemaakt door je hoofdhuid. Je blijft dus lekker in een kringetje rond wassen. Simpelweg: het is vraag en aanbod in shampoo wereld. Vaker wassen is sneller vet haar. Minder vaak wassen is minder snel vet haar.
3. door alle olie die je shampoo verwijdert wordt je haar droog en dof. En dan doe je er nog een conditioner achteraan om dat te herstellen…
4. shampoo bevat ook nog veel chemicaliën die niet perse goed voor je zijn. Je gaat er dan misschien wel niet dood aan, maar of het werkelijk zo gezond voor je is, is nog maar de vraag.
5. shampoo produceren is niet echt goed voor het milieu. Chemicaliën die verwerkt moeten worden, plastic flessen die gemaakt en geïmporteerd moeten worden, shampoo in de supermarkt krijgen, lege en gebruikte shampoo flessen recyclen, vreemd zeepsop dat in het water komt en water wat dus gezuiverd moet worden, en ehm, ga zo maar door.
6. shampoo kost veel geld. Want je koopt shampoo, en conditioner, en een haarmasker om het eens in de zoveel tijd op te peppen. Ik ben inmiddels ook al meerdere keren van shampoo gewisseld, omdat mijn haar dof en futloos werd en de shampoo ‘uitgewerkt’ leek.
baking soda & natuurazijn & water
Ga lekker douchen. Doe 1 eetlepel soda in een beker water: goed oplossen. Over je hoofd en haar en wassen maar. Het schuimt niet, maar het voelt wel wat ‘glibberig’, net zoals bij shampoo en conditioner het geval is. Uitspoelen. Dan: 1 eetlepel azijn in een beker water. Over je haar gieten. Goed (!) uitspoelen. Klaar.
1. baking soda zuivert je haar van alle chemicaliën en zooi, maar niet zo radicaal als shampoo. En zonder alle zooi uit een shampoo.
2. azijn maakt je haar lekker glad en werkt als een conditioner. Wederom zonder de zooi.
3. je hebt van beide maar weinig nodig, dus je bespaart geld (!), je bent lekker groen bezig (!) én het is gezonder voor je haar!
1. gebruik in de beker met soda en azijn warm water. Ik gebruikte de eerste keer koud water, en dat is niet fijn…
2. ik gebruikte zilver soda, en dat is niet zo fijn (als in: poederachtig) als baking soda. Of het verschil maakt weet ik niet. Hoewel baking soda ook tijdens het bakken gebruikt kan worden, en zilver soda niet, heb ik niet het idee dat het slechter voor mijn haar is. Soda is soda, lijkt het.
3. spoel je azijnmengel niet over je hoofd. Ik voelde de hele dag dat mijn hoofdhuid wat anders aanvoelde… Spoel het dus echt alleen over het uiteinde van je haar!
Het resultaat mag er wezen. Mijn haar voelt gladder en is minder pluizig. Het glanst gezond, en het voelt echt goed. Toen ik mijn haar borstelde kwam er ook evenveel haar mee als bij een gewone wasbeurt. Tot nu toe geslaagd! En ik houd je op de hoogte met updates!
Je lichaam als een tempel. Ik krijg er een beetje de rillingen van. Het klinkt zo moralistisch, zo suf, zo christelijk. Alsof je niks mag. Regels zijn regels, en jij moet daar aan voldoen! Oh gruwel! Alleen gezonde dingen eten (= sla, sla en nog eens sla). Niet roken. Geen make-up (= jezelf zo optuigen is nergens voor nodig). Geen. Lage. Decolletés. Geen. Korte. Rokjes!
Dit zijn nou niet bepaald de associaties waar je blij van wordt. En dat is precies bedoeling. Want als christen moet je een voorbeeld geven, anders zijn, wel in de wereld maar niet van de wereld. Kappen dus met dat aardse gedoe. Focus je op de hemel!
Stop! Als je een lichaam een tempel is, dan moet je daar juist blij van worden! Kap maar eens met dat moralistische gedoe. Geniet van je lichaam, geniet van wat het je te bieden heeft, wat je er een ander mee kan bieden. Laat het maar zien wat je in huis hebt, gebruik alle mogelijkheden! Screw regels, maak je eigen regels!
Oeps.
Dat is ook niet helemaal de bedoeling. Je lichaam als een tempel, daarmee wordt eigenlijk alleen maar bedoeld dat God je een lichaam heeft gegeven. En door goed voor je lichaam te zorgen kan je God eer geven. Net zoals in de kerk of een tempel (!) gebeurd.
Maar wat ik eigenlijk wil zeggen is dat je zuinig op je lichaam moet zijn. Dat je blij met je lichaam mag zijn. Dat je lichaam je verdriet geeft, dat je lichaam je blijdschap geeft. Dat je lichaam je soms in de steek laat, dat je lichaam ook maar een omhulsel is. Ik word niet altijd blij van mijn lijf. Als ik voor de spiegel sta en mijn flubberbuik zie word ik niet heel gelukkig. Liever ben ik slanker. Maar ja. Ik heb wel hele sexy benen en dat kan niemand me afnemen.
Dat mijn lichaam door God gegeven is, ik denk er niet veel over na. En dat hoeft ook niet. Je bent goed en mooi en speciaal zoals je bent. En behoud dat mooie en speciale door goed voor je lichaam te zorgen. Het gaat niet om wat mag en moet, het gaat om hoe jij wil laten zien dat je blij met je eigen lichaam bent. Wat doe jij om je zelf te laten schitteren?
Deze blog verscheen eerder op Webmagazine Puur.
Ik twitterde gisteravond: ‘Die #straatbijbel. Dat is vast de enige bijbel die ik met écht plezier ga lezen.’ Ik heb ondertussen al kleine stukjes eruit gelezen, en wat stukjes gehoord. En ik vind het vrij geniaal. Morgen heb ik die straatbijbel echt in de pocket, en ik denk dat het leuk wordt. Ik denk dat Bijbellezen weer leuk wordt! Trouwens, het is ook lekker kort, want alleen het evangelie van Matteüs is zo bewerkt. Alles over Jezus, Mattie en hoe ze reli-bobo’s dissen vind je dus in die Straatbijbel. Liever luisteren? Luister dan eens naar de geboorte van Jezus, uit Matteüs 1: 18 – 25. Lees hieronder een stukje mee:
In die tijd, in het Midden-Oosten, werden meisjes standaard uitgehuwelijkt aan mannen. Maria, een meisje van misschien veertien jaar oud, was uitgehuwelijkt aan een kill die Jozef ‘Jowie’ Davids heette. Ze waren verloofd, zeg maar. De gewoonte was toen om geen seks voor het huwelijk te hebben. Maar ze bleek ineens pregno te zijn. Jowie kwam erachter en hij was omin depressed, want hij dacht dat ze met een ander gebald had. Hij kon het in ieder geval niet geweest zijn! Een grote schande.
Ik vind het vet.
Jersey Shore. Ik kijk het nu. Ja. Nu. Ik vind het hi-la-risch. Zoals ik The Hills heel erg leuk vond. En zoals ik me uiteraard ook goed kan vinden in zoiets als The City. En voor wie dit allemaal vreemd is: het is realityshit op MTV. Niks beters dan het bekijken van glamour met de nodige portie drama. Gelukkig kan ik het kaf van de werkelijkheid scheiden.
Interessant onderzoek is er gedaan door de Girl Scouts in de V.S. onder 1100 meiden in de leeftijd van 11 tot 17 jaar. 75% van de ondervraagde meiden denkt dat deze realityshows de werkelijkheid laten zien en 50% van de meiden denkt dat de shows echt en niet gescript zijn. Jammer, want dat zijn ze niet.
Ik ga niet het hele onderzoek doorlopen, bij de Girl Scouts kan je het zelf nog eens doorlezen. Ik wil wel wat opvallende dingen noemen. Er worden negatieve conclusies getrokken: meiden denken dat ze moeten liegen om te krijgen wat ze willen, of dat door gemeen zijn ze meer respect krijgen dan door aardig te zijn. Ongeveer 1/3 van de meiden die regelmatig een realityshow kijkt denkt dat haar waarde is gebaseerd op haar uiterlijk, en dat ze liever gewaardeerd wil worden op haar uiterlijk dan op haar innerlijk. Meiden die niet zoveel kijken, denken daar eigenlijk precies hetzelfde over. Het percentage ligt alleen wat lager. Niks nieuws onder de zon misschien.
Maar er zijn ook positieve conclusies, waar ik serieus blij van wordt. Kan ik met een gerust hart MTV blijven kijken. Meiden zien zichzelf vaker als een rolmodel (!) voor andere meiden, ze aspireren vaker leiderschap (!), ze worden geïnspireerd (!) door de shows, er ontstaat bewustwording (!) over sociale issues én de shows zijn goede conversation starters met ouders (!) of vrienden (!).Wat willen we nog meer?
Volgende meidenclub ga ik dus gewoon een uurtje ordinair tv kijken. Komen we net zo ver.