No more shampoo – the (more or less) failure update

IK. WIL. SHAMPOO! Argh.

Ok. Beetje overdreven. Maar haartechnisch gezien gaat het toch nog niet zo goed als ik gehoopt had. Soms is de wil om shampoo te gebruiken erg hoog, en als ik eerlijk ben, ik heb er al twee keer aan toe gegeven. Failure dus.

En om nog eens eerlijk te zijn: ik heb nog nergens om internet de echte horror-verhalen gelezen, en het voelt een beetje alsof ik de enige met het probleem ben. Ik heb alleen nog maar de o-het-is-écht-heel-fijn verhalen gelezen. Maar goed, misschien moet ik gewoon beter googelen.

In de eerste weken was ik redelijk extatisch: het werkt echt goed, mijn haar voelt goed aan, en het glanst heel mooi. Totdat ik een raar geurtje rook… mijn haar. Mijn haar rook muf, en dat vond ik niet echt prettig. Het rook alsof het hele weken in een knot zat en nauwelijks gelucht werd. En eigenlijk was dat ook zo. Waar ik normaal gesproken mijn haar na een aantal dagen weer fris zou wassen, zit het nu redelijk vaak, en lang, in een knot. En tussendoor spoelen zou een optie kunnen zijn, maar daar wordt mijn haar dan weer vetter van. #Dilemma1

Na een poosje kwamen daar ook nog kleine witte schilfertjes bij. Het is geen roos overigens, want dat zit echt lekker aan je hoofdhuid geplakt, terwijl die van mij werkelijk waar door mijn hele haar zwerven. Blijkbaar heb ik een hele droge hoofdhuid gekregen van de soda en azijn, en ook daar wordt ik niet heel erg blij van. Ik heb donker haar, en alles wat lichter is valt daarin op. In eerste instantie was mijn hoofd ook aan het ontvetten, en had ik daar nog geen last van. En wederom: ook voor de droge hoofdhuid heb ik nog geen oplossing gevonden. Tea tree oil wordt via het web getipt, maar werkelijk waar, een heul heul klein flesje kost je bijna een tientje… #Dilemma2

En bij die twee dilemma’s werd het wel een keertje heel erg makkelijk om naar de shampoo van manlief te grijpen. Zo’n stemmetje die tegen je zegt dat je het beter niet kan doen, maar de andere die zegt dat één keer echt geen kwaad kan. Het tweede stemmetje won. Twee keer. Het voelde héééééél prettig!

Gelukkig is niet alles kommer en kwel. Ik was mijn haar nog steeds maar 1 keer in de 7 dagen, en mijn haar doet het -naast de beschreven problemen- goed. De puntjes zijn niet droger of beter dan met shampoo. Mijn haar kan het steeds beter aan om zonder shampoo te zijn, met name op het gebied van vet worden. Het blijft er goed uit zien, en ik sta nog steeds achter het principe van soda en azijn. Ik heb zelfs baking soda gekocht, omdat ik hoop dat mijn hoofdhuid er minder van uitdroogt. En misschien gaat de geur dan ook wel weg. Who knows!

a thousand thieves

 

 

#Notbuyingit

 

#Notbuyingit. Dit is dé tag om aan te geven dat je het niet langer pikt. Dat het je niet aan staat dat vrouwen lekker makkelijk stereotiep worden neer gezet in reclames en speelgoed en meer.  Of dat vrouwen bijna altijd het lustobject of de onderdanigheid zelve zijn. Hoezo is het o.k. om meiden en vrouwen op die manier neer te zetten? En waarom doen vrouwen daar überhaupt aan mee?

In series als Pan Am en MadMen is duidelijk te zien hoe het er ‘vroeger’ aan toe ging. Je mag werken als vrouw, maar zodra er een man aan de haak geslagen was dan zat je thuis. En tja, vrouwen waren toch altijd een beetje minder dan de man. Gelukkig hebben we dat tijdperk achter ons gelaten en hebben de sterke vrouwen uit de jaren erna ons laten zien hoe het anders kan: zelfstandigheid en onafhankelijkheid staan hoog in het vaandel. We hebben beauty én brains, en beslissen zelf wel wat we doen.

In Amerika is er nu Miss Representation. Miss Representation is een organisatie die laat zien hoe de verkeerde positionering van vrouwen in de media er toe heeft geleid dat er een ondervertegenwoordiging van vrouwen is op belangrijke en invloedrijke posities. Met andere woorden: doordat vrouwen nog steeds worden neer gezet als inferieur en lustobjecten en, en, en, worden vrouwen dus negatief beïnvloed en zijn ze niet op belangrijke posities te vinden.

Misschien is het wel een beetje te Amerikaans, maar aan de andere kant vind ik het heel erg herkenbaar. We worden aan alle kanten overspoeld door ‘sexy’ reclames, en in de gemiddelde videoclip draait het ook alleen maar om seks. Ik ben niet vies van een beetje bloot hoor, maar soms vraag ik me toch af waarom ik in Britney’s nieuwe clip zoveel gevoos moet zien, en waarom Beyoncé vaak alleen in een badpak rond huppelt. Ik ben wel fan van Beyoncé trouwens. Haar stem! Haar nieuwe album! Te gek!

Ik ben ook fan van Miss Representation. In een eerdere blog schreef ik al dat 1/3 van de meiden die reality-tv kijkt, denkt dat haar waarde gebaseerd is op uiterlijk. En wat we niet moeten vergeten: meisjes zijn de moeders van de toekomst. We willen sterke vrouwen, én mannen, maar de hele maatschappij wordt nog steeds opgebouwd in stereotypen. Het is niet heel gek dat jonge meiden denken dat hun uiterlijk alleen maar telt als dat is waar ze op afgerekend worden: als vaders aan dochters voorstellen op dieet te gaan, als meisjes negatief worden geconfronteerd met hun vroege lichamelijke ontwikkeling, als er -subtiele- hints worden af gegeven dat je plek niet verder reikt dan het gasfornuis.

Ik ben daarom ook fan van sterke vrouwen. Ik ben fan van mijn (ex)collega’s Martine en Eline die zich inzetten voor jonge meiden in hun stad. Ik ben trots op mijn vriendinnen die stuk voor stuk én beauty én brains én klasse hebben. Ik ben blij met mijn vader die me bevestigde in mijn schoonheid, ik ben blij met mijn moeder die me niet in roze bloemenjurkjes hees en ook mijn broertjes liet meehelpen in het huishouden. Ik ben blij met mijn man die, nog meer dan ik  hier tegen aan schopt, en me altijd weer terug trekt naar de realiteit, en naar wat normaal is.

Dus. Ik weet weer waar mijn hart ligt, en wat belangrijk is. #i’mnotbuyingitanymore

Shampoo no more – the update no.3

Leuk bedacht van mij, om twee weken niet mijn haar te wassen en dan weer een update te geven. Not. De vorige keer had ik elf dagen niet mijn haar gewassen, en dat was goed uit te houden. Een nieuwe uitdaging lag natuurlijk voor de hand en veertien dagen klinkt dan niet eens zo heel lang. Maar de uitdaging struikelde al snel over wind en zand en oliebollen en na zeven dagen stond ik mijn haar gewoon lekker te wassen.

Op Ameland werden we weg geblazen door de wind en kilo’s los zand belandde in onze haren en sjaals. Zand uit mijn haar borstelen ging nog net, maar door de wind was mijn haar al een tikkeltje aan de vette kant. Maar goed, alles voor de uitdaging! Op dinsdag bedacht ik dat uitspoelen met azijn misschien wel een goede optie zou zijn, maar het maakte mijn haar niet veel beter. Op donderdag stond ik boven zes frituurpannen oliebollen te bakken, en drie keer raden waar mijn haar toen naar rook. Snel bij mams onder de douche gesprongen met de azijn en soda van het zusje.

Na heftig beraad in mijn hoofd heb ik besloten dat veertien dagen je haar niet wassen natuurlijk een onmogelijk plan is. En dat om de zes of zeven dagen je haar wassen een heel goed ritme is om je haar gezond te houden. Mijn haar raakt er echt goed aan gewend en ik heb pas gisteren echt vet haar gekregen. Vanaf dag vijf wordt mijn haar vettiger, en dat is dan vooral te merkten tijdens het borstelen. Ik draag mijn pony dan met speldjes opzij, maar dat hoeft eigenlijk niet altijd. De puntjes van mijn haar leken de vorige keer wat stro-achtig, maar eigenlijk merk ik daar nu niets van. Het enige vervelende blijft dat mijn pony het snelst vet wordt, terwijl dat op de meest zichtbare plek zit. Ik hoop dat dit in de loop der tijd nog veranderd, misschien als mijn haar nog meer gewend is.

  

Als jij no-shampoo gaat dan is het volgens mij handig om je haar eerst grondig te laten afkicken. Ik deed dat dus door 6 – 11 – 7 – 7 dagen niet mijn haar te wassen, en ik ga nu verder op het schema van 7 dagen per keer. Ik moet voor mezelf nog even uitzoeken of 6 dagen niet beter is, maar tot nu toe is 7 dagen prima. Maar… hoe snel je haar afkickt hangt wel een beetje van je haar af. Toevallig gaat het bij mij goed, maar dat geldt natuurlijk niet voor iedereen. Verder gebruik ik dus zilversoda, en voor mij gaat dat prima. Ga je liever helemaal safe, dan is echte baking soda misschien wel het beste. En zorg dat azijn niet in je ogen komt, dat prikt nog méér dan shampoo. Nog een tip: zorg voor goede haaraccessoires: ik heb mijn sjaal en die haalt me uit noodsituaties. Speldjes, schuifjes en haarbanden zijn ideaal voor  de overbruggingsperiode! En last but not least: vergeet niet de badmuts! Ben benieuwd naar jullie (succes) verhalen!

365

Vandaag ben ik met mijn nieuwe project begonnen: iedere dag ga ik op zoek naar iets roods. Rood is vanaf vroeger al mijn lievelingskleur, en op alle kamertjes waar ik ooit woonde was rood in grote mate aanwezig. Heel vroeger zwommen er rode zeemeerminnen op de muren van mijn kinderkamer. Rode muren sieren nu de gang van onze flat. Rode jurkjes hangen in mijn kast.

Een nieuw jaar en nieuwe ideeën. Iets leuks om het jaar mee te beginnen. Iets kleins voor elke dag. Af en toe een impressie hier, maar voor alles moet je daar zijn. Vandaag is rood de kleur van alles!

My 10 favourites of 2011

O holy night

Geniet!

Shampoo no more – the update no. 2

Mijn haar doet het goed!

Gisteren was de tiende dag zonder shampoo gebruik, haren wassen en haren nat maken. Vandaag is dag elf, en wordt het voor de derde keer gewassen.

De eerste keer haren wassen was op dag zes. Op dag vier was mijn haar al vet, en ik kon het nog rekken tot dag zes. Maar omdat ik dacht dat je haar spoelen met water wel goed zou zijn en dit uiteindelijk niet zo was, kon ik niet langer zonder mijn beker water en soda. Ik kwam  met fris haar op een leuk afspraakje in Haarlem, en kon er weer tegenaan. Maar, waar mijn haar na de eerste keer soda en azijn mooi glansde en er geen pluisje te vinden was, was dat nu niet het geval. Alle pluisjes verzamelen! Locatie: mijn hoofd.

Zaterdag werd dus weer dag één, maar na dag drie moest het weer gewassen worden. Helaas kan je niet bij alle gelegenheden leuk en hip en alternatief lopen te zijn, dus ging weer de soda en de azijn er over heen. Dit keer was mijn haar weer minder pluizig en zag het er  prachtig uit.

En toen was het Dag Elf! Ik heb tien dagen lang met een badmuts gedoucht, niet mijn haar nat gemaakt, en het is wonderbaarlijk. Mijn haar is echt wel vet hoor, maar tot eergisteren kon ik mijn haar nog los dragen. Mijn pony moest dan wel in een vlechtje, maar met de rest van mijn haar viel nog heel goed te werken. Gisteren en vandaag ging het weer in de good ol’ vintage style. Tussen de wasbeurten door voelt mijn haar goed, maar de puntjes worden meer en meer stro naar mate de tijd verstrijkt. Maar de punten zijn altijd al een probleem geweest, dus wie weet wat een goede knipbeurt oplevert.

Ik ben nog zoekend naar de perfecte tijd tussen twee wasbeurten. Ik heb zelf het idee dat het vooral ideaal is om twee weken je haar niet te  wassen om het beste resultaat te krijgen. Ik lees verschillende verhalen op blogs: mensen die no-shampoo gaan met alleen conditioner, of alleen azijn, of soda en azijn maar dan alsnog één keer in de drie dagen, of eens in de vier of vijf dagen. Kunnen andere (ex-) no-shampoo’ers hun kijk er eens op geven? Ik heb bedacht dat mijn haar nu sowieso moet ontvetten, en dat twee weken niets er mee doen eigenlijk wel goed. Als het dan al een stuk minder vet is, kan ik eens kijken hoe ik het verder kan aanpassen.

Ik heb trouwens weinig tot geen verlangens naar echte shampoo en conditioner. Ik zeg nauwelijks, want lekker douchen en je haren wassen en een masker erin staan op dezelfde lijn als comfort food. Ik had vooral vorige week donderdag en vrijdag een major dip, en niet kunnen chillen met een hoofd vol schuim was wel even slikken… Ik vind het overigens nog steeds heerlijk om lekker lang onder de douche te staan, maar met een badmuts op je hoofd (=herrie van het water 10x zo hard in je oren) wordt het wel minder aangenaam. Blijkt het ook nog eens een goede oplossing te zijn voor dat kwartier onder de douche.

Nieuwe verhalen volgen uiteraard! En ik hoor graag comments, vragen of leuke ervaringen van jou!

100 years of style

Shampoo no more – the update no.1

Inmiddels zit dag vier van mijn shampoo-loze leven er bijna op. En hoewel dag vier heus niet heel erg ver is, toch een update!

Dag één was heerlijk. Mijn haar was heerlijk zacht. Het glansde prachtig. En hoewel je het op de foto niet kan zien: mijn haar was pluis vrij. Dag twee was niet anders. Het voelde nog steeds super goed aan, mijn haar pluisde nog steeds niet (en echt, geloof me, dat is bijzonder!) en het zat ook heel goed!

Normaal gesproken zou ik mijn haar weer wassen op dag drie. Dat ging ik nu niet doen natuurlijk. Ik was een beetje bezorgd over hoe het eruit zou zien:  je weet wel, je pony bij de kruin in viezige lokjes, een muffig geurtje dat uit je haar lijkt te komen, maar er was eigenlijk nog vrij weinig aan de hand. Ik had mijn haar tussendoor niet meer nat gemaakt en een badmuts gebruikt (ja echt). Staart in en gaan!

 Dag vier: vet haar! Niet fijn. Ik besloot mijn haar gewoon nat te maken, maar daar werd het zeker  niet beter van. En omdat ik vandaag niet de tijd en het geduld had om te wachten tot het droog zou zijn heb ik er maar een mooie sjaal in gedaan. Knot + pony naar achter + sjaal = een leuke vintage uitstraling. Prima hoor, daar doe ik het wel voor.

Grote vraag die bijna iedereen stelde: stinkt je haar niet na het spoelen met azijn? NOPE! Als je azijn goed uit je haar spoelt, dan ruik je er niks meer van. En omdat je maar één eetlepel op een hele beker water gebruikt is de hoeveelheid azijn ook nog eens nihil.

Ik lees ook over de ongemakken die het met zich mee brengt volgens ex-niet-shampoo’ers en andere niet-shampoo’ers: dat gedoe met azijn en soda, zonder dat je iets makkelijk uit een fles kan knijpen. Daar zit wel wat in natuurlijk, maar toch ook niet helemaal. Dat geknoei met een eetlepel en afmeten hoeft niet: maak gewoon je eigen mengsel in een oude fles. Dan kan je een poosje vooruit, want vaak je haren wassen doe je toch niet meer…